Interview met Hans Kropman, oud deelnemer MSPT: "Masteropleiding werpt vruchten af"

Hans Kropman

Manueeltherapeut sinds 1993. Leeftijd: 42 jaar. Hans Kropman is eigenaar van de praktijk voor manuele therapie ‘Beterbewegen’ in Ede.

Opleidingen

Fysiotherapie Hogeschool Nijmegen, Manuele therapie aan de School voor Manuele Therapie (SMTU) in Utrecht en Master Specialized Physical Therapy (MSPT) upgrade bij Avans+ in Breda. 

Onderwijs, ICT of fysiotherapie? 

Hans Kropman is min of meer per ongeluk terechtgekomen in het vak van de fysiotherapeut. Na de middelbare school had hij niet een duidelijk doel voor ogen. Geen droom die hij achterna wilde gaan. Hij sportte veel, was altijd bezig met bewegen en dacht dat fysiotherapie wel bij hem zou passen. “Op dat moment had ik net zo goed voor het onderwijs of een richting in de ICT kunnen kiezen. Nu doe ik eigenlijk alle drie,” zegt Hans. “In mijn eigen praktijk oefen ik mijn vak als master manuele therapie uit, ik bouw en onderhoud bijvoorbeeld mijn eigen website en ik sta regelmatig voor de klas.” 

Echte liefde voor het vak 

“Na mijn afstuderen aan de Hogeschool Nijmegen in 1988 had ik het gevoel niet voldoende tools in handen te hebben om echt aan de slag te kunnen gaan. Ik had inmiddels ‘echte liefde’ voor het vak ontwikkeld en ben daarom verder gegaan in de richting van manuele therapie aan de SMTU. Vervolgens heb ik een eigen praktijk opgezet en ben ik in 2006 aan een masteropleiding, de MSPT-upgrade, in Breda begonnen. Deze heb ik in 2008 met succes afgerond. Ik had vooraf niet echt verwachtingen van de opleiding, sterker nog ik dacht dat het weinig toe zou kunnen voegen, maar ach, waarom ook niet. Uiteindelijk is het tegendeel bewezen.” 

Nieuwe inzichten en verbeterpunten 

Hans is van mening dat een manueel therapeut voldoende kennis moet hebben van het bewegingssysteem van de mens. Hij moet weten wat hij kan verwachten van onderzoek en hoe te handelen na de uitkomst. Maar het moet ook een ‘mens’ zijn. Iemand die met gevoel kan communiceren en advies kan geven. Heldere en begrijpelijke taal spreekt naar zijn clienten toe, maar ook zijn collega therapeut of huisarts kan informeren over de juiste stand van zaken. Daarnaast moet het iemand zijn die continu op zoek is naar innovaties met betrekking tot behandelmethoden.

De steeds weer veranderende zoektocht naar de juiste combinatie van behandelingen is voor hem/haar geen opgave maar een uitdaging. “Voor mij heeft de MSPT- upgrade er zeker aan bijgedragen om mij, mijn vak volgens bovenstaande criteria te kunnen laten vervullen. Ik ben scherper geworden in mijn adviezen, ben beter in staat klinisch te redeneren en kan literatuur en onderzoekspublicaties beter op waarde schatten. Je leert dat, hetgeen je als vanzelfsprekend acht, helemaal niet zo vanzelfsprekend is.

Door de gemixte groep van specialisten (kinder-, geriatrie-, oncologie- en manueel fysiotherapeuten) word je gedwongen zaken vanuit een ander perspectief te benaderen. Je gaat nadenken over hoe je dat, wat voor jou zo eenvoudig is, goed uit kunt leggen aan een ‘leek’. Dit schept nieuwe inzichten en je komt zelfs soms tot verbeterpunten. Dat had ik nooit verwacht.” 

Groots onderzoek 

“Ik, en nog drie andere collega deelnemers, zijn afgestudeerd op een onderdeel van het NECKproject.nl. Dit is, want het onderzoek loopt nog steeds, een wetenschappelijk onderzoek naar de effectiviteit van manuele therapie en actieve fysiotherapie bij mensen met nekpijn. Bijzonder is dat we dit project, ondanks de enorme omvang, op hebben mogen zetten. Het was veel te groot om als afstudeeropdracht af te ronden, maar toch werd er ruimte gecreëerd om het te mogen uitvoeren. Onder leiding van niemand minder dan prof. dr. Bouwien Smits-Engelsman en prof. dr. Rob Oostendorp is het tot nu toe een geslaagd project. We hebben er inmiddels al een internationale publicatie mee gerealiseerd in Biomed Central. De eindresultaten worden verwacht in 2011/2012.” 

Een voldoende is niet goed genoeg 

“Inmiddels ben ik dus afgestudeerd op één onderdeel (toetsing door de METC) van het totale onderzoek, ik blijf echter nauw betrokken tot het einde. Ik ben nu min of meer aan het afkicken van het studieritme. Het is namelijk een enorme aanslag op je tijdsbesteding. Het is lastig een balans te vinden tussen werk, privé en deze studie. Maar het is ook enorm verslavend. Door de bevlogenheid van de docenten neem je zelf geen genoegen met een voldoende, je gaat voor minimaal een 8.

Juist na je studie, merk je ook hoe nuttig het is geweest voor je persoonlijke netwerk. Mensen als Bouwien Smits-Engelsman hebben zo’n enorm netwerk. Ook voor jou als deelnemer openen er deuren waar je vooraf geen weet van had.”  

Omdat je het wilt, niet omdat het moet 

”Het onderwijs sprak me door deze studie steeds meer aan, en inmiddels ben ik ook gevraagd om als (deeltijd) docent aan de slag te gaan. Op dit moment loop ik mee ter voorbereiding om straks zelf voor de klas te staan. Een ding weet ik zeker, ik wil mijn studenten straks zo weten te motiveren dat ze er echt uit halen wat er in zit.  

Waar je uiteindelijk, met het oog op 2015, ook gaat studeren, laat je leiden door enthousiasme en hebzucht naar verrijking van kennis en persoonlijke ontwikkeling. Niet omdat het moet, maar omdat je het zelf wilt. Je zult zien dat het je veel kan en gaat brengen. En behalve dat laatste, het was niet alleen zeer leerzaam en interessant, het was ook nog eens supergezellig. Daar kijk je straks met een warm gevoel op terug.” 

* Bron: Het Tijschrift voor Manuele therapie